Dün öğle arasında yeni açılan kütüphanemizin ahşap kokulu rafları arasında yürürken elime Cemil Meriç’in "Bu Ülke" adlı eseri geçti. Kitabın ilk sayfasını açtığımda, benden önce o satırları okumuş bir arkadaşımızın kurşun kalemle altını çizdiği şu cümleyi gördüm: "Kitap, istikbale gönderilen mektuptur."

Bir an duraksadım. Aynı koridorları paylaştığım bir sıra arkadaşım, belki de haftalar önce aynı cümlede durup düşünmüştü. İşte edebiyatın ve okumanın en güzel yanı budur: İnsanı görünmez gönül köprüleriyle birbirine bağlar.

Gelin bu dönem her birimiz telefon ekranlarımızdan günde sadece yarım saat feragat edip kütüphanemizin bir köşesinde yeni bir dünyaya kapı aralayalım.